Hokken en keten vormen voor jongeren een ontmoetingsplek waar ze samen tijd doorbrengen. Vaak worden daarvoor caravans of schuren gebruikt. De gezondheids- en veiligheidsrisico’s die deze informele ontmoetingsplekken met zich mee kunnen brengen, maakt dat steeds meer gemeente beleid voeren op dit onderwerp.

Aard en Omvang
Ongeveer eenderde van de gemeenten in Nederland heeft hokken en keten. Daarvan hebben de meeste gemeenten maximaal tien hokken en keten. Het grootste deel (45 procent) ligt in het buitengebied. Geografisch gezien liggen de meeste gemeenten met hokken en keten buiten de Randstad (bron: Inventarisatie Hokken en Keten Intraval, 2009).

Gezond en Veilig
Hokken en keten hebben een sociale functie. Er zijn echter ook veiligheids- en gezondheidsrisico’s. Denk daarbij aan:
-    bovengemiddeld alcoholgebruik, ook onder jongere bezoekers;
-    brandonveilige situaties;
-    geluidsoverlast;  
-    vandalisme en vechtpartijen.

Aanpak
Gemeenten hebben een belangrijke rol in het beleid rond hokken en keten. Zij nemen het voortouw in het beleid. Lokaal integraal keetbeleid bestaat uit het creëren van publiek draagvlak, regelgeving toepassen en handhaven. Ook het bieden van een alternatief, aansluitend op de wensen van de keetbezoekers is een belangrijk onderdeel.

Op keten is zowel landelijke als lokale wetgeving van toepassing. Denk hierbij aan:

-    De Drank- en Horecawet
-    Wet op de Ruimtelijke Ordening
-    Bestemmingsplan
-    Woningwet
-    Bouwbesluit
-    Besluit brandveilig gebruik van bouwwerken
-    Gemeentelijke Bouwverordening

In 2010 publiceerde het ministerie van Binnenlandse Zaken de Handreiking Ketenbeleid voor gemeenten. Deze handreiking bevat onder andere een stappenplan en een bestuurlijk-juridisch kader voor gemeenten. Daarnaast biedt de publicatie ook een handreiking en gedragscode voor ouders en keeteigenaren.